سیامک عباسی

ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده
دانش‌آموخته‌ی رشته‌های:
– موسیقی
– مدیریت فرهنگی (BA)
– ارتباطات اجتماعی (MA)
– زبان و ادبیات فارسی (PhD)

سیامک عباسی به تاریخ ۱۷ فروردین ماه سال ۱۳۶۵ در خانواده‌ای ادبی و در تهران چشم به جهان گشود.
دوران کودکی او غرق در شعر و‌ موسیقی سپری شد، به‌طوری‌که در طول دوران تحصیل یک شنونده‌ی حرفه‌ای موسیقی محسوب می‌شد. سلیقه شنیداری او (که تأثیر مستقیم بر خلق آثارش دارد) در همین دوران شکل گرفت.
 
سیامک از نوجوانی در دنیای شعر و ترانه قدم می‌زد، ترانه سرایی را خیلی زود شروع کرده و زبان خود را نیز زود به دست آورد. در ابتدای ورود به دبیرستان، توسط یکی از دوستانش با ساز گیتار آشنا شد و پس از آن به نوازندگی گیتار در گروه‌های موسیقی تلفیقی پرداخت. هم‌زمان با ورود به دانشگاه موسیقی و فراگیری موسیقی به طور آکادمیک، به عنوان صدابردار در استودیو‌های حرفه‌ای به صدابرداری مشغول شد. موسیقی الکترونیک را نیز به صورت حرفه‌ای، علمی و عملی دنبال کرد، وی سابقه‌ی تدریس این عنوان درسی را به مدت دو سال (در رشته‌ی موسیقی) در دانشگاه علمی – کاربردی دارد.

پس از فراغت از تحصیل در رشتهٔ موسیقی و از آن جا که مقولهٔ فرهنگ و مشتقاتش همیشه یکی از دغدغه‌های اصلی‌اش محسوب می‌شد، به تحصیل در رشتهٔ مدیریت فرهنگی پرداخت. رشته‌ای که مجموعه‌ای از علایق او، اعم از ادبیات، موسیقی، جامعه‌شناسی، رسانه، مخاطب‌شناسی و… را در خود جای می‌داد.
 
در ادامه، سیامک عباسی با تحصیل در رشتهٔ علوم ارتباطات اجتماعی و دریافت مدرک کارشناسی ارشد در این رشته، فعالیت خود را در زمینه‌های هنری-ژورنالیستی نیز به صورت آکادمیک دنبال کرده و با ارائه مقالات علمی – پژوهشی، با موضوعات میان رشته‌ای (اعم از رشته‌های موسیقی، ادبیات، ارتباطات اجتماعی و…) در نشریات علمی بین‌المللی، در آکادمیزه کردن موسیقی پاپ، و همچنین در یافتن رابطه‌های علمی میان مؤلفه‌های موسیقایی و مؤلفه‌های ارتباطی-اجتماعی کوشیده است.

سیامک عباسی در نهایت به تحصیل در مقطع دکتری در رشته‌‌ی زبان و ادبیات فارسی (رشته‌ای که همیشه به آن عشق می‌ورزید) اقدام نمود و با ارائه تز دکتری خود با عنوان «بررسی تحلیلی، ساختاری و محتوایی ترانه‌ی نوین فارسی (از آغاز تا امروز)» موفق به دریافت درجه‌ی PhD گردید.

سرایش شعر و ترانه، آهنگسازی، تنظیم و خوانندگی؛ فعالیت‌های حرفه‌ای سیامک عباسی در زمینه‌های هنری محسوب می‌شود.
از دیگر فعالیت‌های جانبی او می‌توان به نگارش نمایشنامه، فیلمنامه‌ و همچنین فیلمسازی اشاره کرد. او تاکنون تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان چندین فیلم کوتاه و تئاتر بوده است.

سیامک عباسی از جمله معدود هنرمندانی ست که شهرت خود را با اولین آثار منتشر شده‌اش و در کمترین زمان به دست آورد. گفتنی‌ست او تا زمان نخستین کنسرتش در تهران، تصویری از چهره‌ی خود ارائه نداده بود و چهره‌اش به مدت هفت سال از دیده‌ها پنهان بود. در آن مدت بارها در مصاحبه‌های خود اعلام کرده بود که برای هوش و گوش مخاطبین خود بسیار احترام قائل است و ترجیح می‌دهد به دور از حاشیه ساز بودن، توسط کلام و موسیقی با ایشان ارتباط برقرار کند. او با ارائه‌ی نمآهنگ‌هایی که عمدتاً قالب انیمیشن داشتند، توانست در زمان خود، سطح نمآهنگ‌های ایرانی را به شکل قابل توجهی ارتقاء ببخشد.

سیامک عباسی اولین آلبوم مجاز خود، با نام «خوشبختیت آرزومه» را در ابتدای شهریور ۱۳۹۵ منتشر نمود، و نخستین کنسرتش را نیز به تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۵ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار کرد. او در حالی روی صحنه‌ی سالن میلاد قدم گذاشت که بسیاری از مخاطبانش تصور می‌کردند در کنسرت هم چهره‌ی او را نخواهند دید.

سیامک عباسی تا به حال دو مجموعه کتاب از سروده‌های خود منتشر کرده است. نخستین مجموعه ترانه‌ی او با عنوان «خوشبختیت آرزومه» برای اولین بار در سال ۱۳۹۱ در بیست و پنجمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رونمایی شد و به شدت مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت، به طوری تاکنون بیش از ۳۰ بار مورد تجدید چاپ قرار گرفته است.
دومین مجموعه‌ی وی که ترکیبی از شعر آزاد و عکس بود، با عنوان «خاطرات متروک» در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ در فرهنگسرای نیاوران رونمایی شد.
کتاب سوم سیامک عباسی که دربرگیرنده‌ی مجموعه‌ی ترانه‌های منتشر شده‌ی او بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۹ به همراه نت و آکوردهای آهنگ‌ها می‌باشد، هم‌اکنون زیر چاپ بوده و به زودی به بازار کتاب عرضه خواهد شد.

سیامک عباسی در سال ۱۳۹۷ با همکاری مرکز تحقیقات ادبیات فارسی (دانشگاه علامه طباطبائی)، برای اولین بار در ایران به طراحی و تدریس «دوره‌ی جامع ترانه‌سازی» Songwriting اقدام، و بیش از دو سال این دوره‌ را طی دو سطح مقدماتی و پیشرفته، در تهران و دیگر مراکز استان‌ها برگزار نمود. به واسطه‌ی این دوره‌ها صدها نفر در سراسر ایران با مقوله‌ی ترانه‌سرایی و نغمه‌پردازی (ساخت ملودی) آشنا شدند و بعضاً به دنیای حرفه‌ای موسیقی گام نهادند.